Pukkelpop 2011

Weken zijn we ermee bezig geweest! Plannen, denken, dromen....
't Was dan ook niet zomaar een afspraakje met de meisjes en het was ook niet zomaar een feestje bouwen! Het was 4 dagen WEG met de meisjes... 4 dagen zonder mannen, zonder kids, zonder 'huis'werk, zonder zorgen....

4 volle dagen terug in de tijd naar Pukkelpop zouden we gaan en alle remmen nog eens los gooien....

Dat liep echter ietsje anders dan gepland!

Donderdagochtend begon al niet echt helemaal hoopvol met onze kleinste diene wat ziekjes was: koortsachtig en flauw terwijl ik in een sneltreinvaart probeerde in te pakken voor mijn 4daagse en tegelijk ook voor de 2wkn daarop aangezien we rechtstreeks naar de zee zouden vertrekken na mijn thuiskomst!

Stressen, inpakken, klaarzetten, kindjes veilig en wel onderbrengen bij de babysitters van dienst en hopla.... wij EINDELIJK op weg!

Tentje opzetten, matrassen opblazen, eerste flesje bubbels openen en genieten van de langverwachte zonnestraaltjes... En dan op de fiets naar het terrein, al was dat wel effe een misrekening. 7km op plooifietskes is niet niks, jawadde!

Komen we daar dan eindelijk aangesukkeld en begint het meteen te regenen... dus lopen naar de eerste de beste schuilplaats dan maar!
Zo gezegd, zo gedaan... we zouden wachten tot de bui was gepasseerd en dan zou ons festival beginnen.

Maar de bui, storm, windhoos, tornado die er toen passeerde maakte niet alleen een einde aan ons droomweekend maar ook een eind aan verschillende jonge levens ... en met goeie hoop op morgen gingen we nog terug naar onze - weliswaar doorweekte - tent maar het heeft niet mogen zijn... alles werd afgelast. Geen pukkelpop, geen feestje, geen ladiesweekendje weg maar in de plaats daarvan een ongelofelijk onwezelijk leeg gevoel.

Kan het nog steeds niet geloven dat we door puur geluk net te laat waren. t' Is de verkeerde uitdrukking maar het klopt wel. We gingen namelijk exact op dat uur op de wei zijn want we gingen - volgens plan althans - zonder fout naar Skunk Anansie kijken.

Een mens gelooft niet, gelooft niet in het lot, gelooft niet in toeval .... wat is dit dan? Stomweg geluk?

Veilig thuis zijn we... dat wel? Maar veilig en wel? Nee, dat zijn we niet (meer)....
x

St. Rochus 2011

Vorig jaar is deze geweldige traditie letterlijk en figuurlijk in het water gevallen door het slechte weer en die kans zat er dit jaar echt ook wel weer dik in maar zie... de weergoden zijn dit sfeerplaatje zowaar gunstig gezind geweest!!

En hoewel we er zelf helaas niet kunnen van genieten aangezien onze kindjes al lang (en hoognodig trouwens na een dagje spelen) in hun bedjes liggen te snurken.... dat wil toch zeker en vast niet zeggen dat we niet mee kunnen deelnemen!!

Dus ook dit jaar weer eens onze kaarsjes bovengehaald voor wat authentiek aarschotse St.Rochus sfeer! Zie hier de fotootjes van onze straat. t' is helaas niks in vergelijking met de binnenstad maar toch....

Ben zelf ook nog eens een kijkje gaan nemen naar onze laatste 'deelname' in 2009, toen nog in ons toenmalig huurhuisje! Ook eens kijken?? Dat kan hier!

Bijna.....

Onze badkamer begint nu echt vorm te krijgen!! Heel leuk om te zien dat het er (nog) beter uitziet dan je zelf voor ogen had!!!

Laatste fotootjes kan je hier vinden!
Nog even geduld hebben .... nog heel even!

Huiswerk in progress!

Ik heb de foto's hieronder alweer een update gegeven maar kan toch verder maar 1 ding denken, zien, ruiken, voelen....

Rommel, rommel en overal rommel! Stof, zaagsel, stenen, planken, ... nen halve Brico in mijnen hof en het stof van een ganse jaar verzameld in mijn keuken!!
HELP!!

Ps: en geen badje meer om het weg te spoelen..... Gelukkig kunnen we bij de mama nog een douchke nemen!

Huis-werk!

Quote van de dag....

"If we knew each other's secrets, what comforts we should find." - John Churton Collins

Onlangs opnieuw ergens gehoord en dit keer ECHT onthouden!
Ik vind dit prachtig gezegd en zoooooo waar!!!

Zoals het artikel in HUMO over 'the school of life' , dit stelt dat we met z'n allen een beeld gevormd hebben dat het 'normaal' is om een uitdagende, toffe job te hebben, een goeie gezondheid, een gelukkige huwelijk enzo.... Terwijl dat dit eigenlijk helemaal niet zo normaal is? Nog geen 50 jaar geleden huwde je niet uit liefde maar uit praktische overwegingen (bv. met de buurjongen om zo het grondgebied uit te breiden), de liefde die zocht je dan wel elders.

En je werk was niet tegelijk je hobby, je werk was gewoon dat je wat werd opgelegd en geld opbracht. Dus een boerenzoon werd gewoon zelf boer.
Als je al tijd (en geld) had voor een hobby, dan deed je buitenshuis of in elk geval in je vrije tijd.

Nu... zoveel jaren later moet je vrouw zowel je beste maatje, je partner, je minnares en de moeder van je kinderen zijn. Je werk moet net zoals een hobby plezier en voldoening geven bovenop een financiële stap vooruit.
Vroeger en zelfs nu nog op veel plaatsen is of was dat helemaal geen doel. Je werd in een bepaalde klasse geboren en daar had je dan vrede mee te hebben want je werd niet verwacht hogerop te geraken. That was not done!!

Nu krijgen we allemaal het idee mee dat het niet uitmaakt wie je bent of vanwaar je komt, dat IEDEREEN het tipje van het topje van de ijsberg kan bereiken: roem, geld, geluk.... ALLES is binnen handbereik, als je maar hard genoeg je best doet!!!

En dus... streven we met z'n allen naar een illusie. Want... theoretisch gezien kan inderdaad alles! Maar in praktijk??
We zijn niet allemaal gelijk, punt!
We hebben niet allemaal evenveel kansen, punt!
In praktijk moeten we misschien maar eens stoppen met alles te willen ... punt!

Teleurstelling gegarandeerd zegt men in 'the school of life'... en vandaar mijn quote....

Begin bij uzelf, zeggen ze dan zeker?! ;-)

Verbouwingen!!

Eindeloos, oeverloos, nutteloos en nog meer loos... hebben we besproken wat, waar en hoe we gingen veranderen en bovenal verbeteren..

Niet simpel allemaal maar dan toch... eindelijk... zijn ze begonnen!
Geweldig!