Censuur!

Lichtjes overdreven van mezelf hoor, want het was een beleefde en vriendelijke vraag vanuit de school! ;-)

Maar toch... een klein beetje een vorm van censuur, namelijk betreffende mijn uitgebreid neergeschreven frustraties ivm die aanvaring op vrijdag. Nuja, ik zal er maar - eerlijksheidshalve - bij vertellen dat het niet echt mijn 'mooiste' stukje was in deze blog. Eerder een uitlaatklep van opgekropte woede, zeg maar!

Dus heb ik - voor de oplettende lezers - het bewuste stuk ondertussen al verwijderd...
Vraag is misschien eerder wie of waarom men om professionele reden toch volledig persoonlijke blogs naleest? Want dat is natuurlijk nét het probleem met blogs... ik weet helemaal niet wie dit in feite allemaal leest? Ik ben me wel degelijk bewust dat dit alles ergens in cyberspace terechtkomt voor eenieder die mijn naam googled. Inclusief toekomstige werkgevers, volkomen vreemden en wie weet ... Daarom dat ik ook nooit (zeg nooit nooit) mensen bij naam zal noemen of dergelijke. Je weet idd namelijk écht niet op wie zijn buro dit allemaal kan terechtkomen en in mijn geval staat zowat gans mijn leven online. Foto's inclusief!

Maar toch.. dit is en blijft een persoonlijke mening of visie op dingen die gebeuren in mijn leven of mij overkomen. Natuurlijk is die altijd lichtjes getint want het is namelijk mijn kant van het verhaal. De waarheid, zij het dan wél mijn versie.
Ik vind dat nét het leuke aan bloggen.. dat ik ondertussen 3 jaar van ons leven kan nalezen. Als een soort online dagboek. Het mooie - zonder scherpe kantjes - verhaal van alledag. Niemand heeft er boodschap aan om te weten wanneer Rob en ik al eens ruzie maken ofzo.

Misschien moet ik toch overwegen om mijn blog te veranderen naar enkel nog voor 'aangemelden' leesbaar. Iedereen mag mijn verhaal lezen maar het moet wél mijn verhaal blijven zonder dat ik moet opletten wie wat wanneer tegen mij zou kunnen gebruiken toch??
Weet het nog niet zo goed.... Reacties altijd welkom!!
x